frieren is interessant als kunstwerk omdat het een synthese vertegenwoordigt van zowel tolkien als moderne relativistische moraal. het verwerpt de moderne orthodoxie van "alles is altijd in grijstinten" ten gunste van de tolkien/c.s. lewis-achtige bewering dat goed en kwaad echt zijn en dat de keuzes die men maakt een persoon definiëren. aan de andere kant verwerpt het de klassieke 'demonisering' visie op moraal waarbij iedereen die kwaad is, kwaad is omdat ze wreed, dwaas en egoïstisch van god's licht zijn afgedwaald ten gunste van een veel zwakkere visie: dat sommige kwade dingen gewoon kwaad zijn uit hun eigen aard. dat het altijd kwaad is geweest, zonder enige schuld van hun kant. dat kwaad net zo goed een kind van god is als goed, en dat voor dit alles de koers van actie die men moet nemen in het aangezicht van kwaad toch ongewijzigd blijft.