Biologie heeft nanotechnologie miljarden jaren geleden opgelost, we beginnen het pas nu op te merken. Elke cel is een zelfassemblerende fabriek, een moleculaire computer, een reparatiesysteem en een energiecentrale, allemaal tegelijk, opererend met een precisie die we nog steeds niet kunnen repliceren. Eiwitten vouwen zichzelf in machines. Foutcorrectie draait nonstop. Niets gaat verloren, alles wordt gerecycled. Wat we "geavanceerde nanotech" noemen, is voornamelijk ons herontdekken van trucs die het leven stilletjes heeft gebruikt sinds de eerste cellen verschenen.