Het ding met schrijven is dat je niet kunt gaan zitten en zeggen "en nu ga ik iets goeds schrijven" zoals je dat met de meeste werkzaamheden kunt. Of althans, zo is het voor mij. Toen ik in een kunstgalerie werkte of programmeur was of schrijfworkshops gaf, kon ik altijd mijn best doen en vooruitgang boeken. Maar met schrijven voelt het meer alsof ik in dienst ben van de meest onvoorspelbare baas ter wereld en nooit weet wanneer ik de taken krijg die ik moet afmaken om mijn rekeningen te betalen. Het enige wat ik kan doen is de staat onderhouden: goede dingen lezen, aantekeningen maken, gesprekken voeren, elke dag consistent gaan zitten, en dan nerveus wachten tot het stuk schrijven arriveert.