Datacenters worden politieke objecten. Niet omdat de technologie controversieel is, maar omdat ze middelen verbruiken waar de lokale bevolking al een tekort op voelt. Een hyperscale bouw is niet "gewoon capex." Het zijn vergunningen. Water. Diesel back-up regels. Buurtbewoners die opmerken dat de nieuwe skyline koeltorens en transformatorstations zijn. Zodra iets zo groot wordt, concurreer je niet meer op engineering. Je concurreert op legitimiteit. Datacenters veranderen gemeenschappen... dat is wat mensen niet genoeg over nadenken als het om AI gaat. We blijven praten alsof chips de bottleneck zijn omdat het gemakkelijker is om in fabrieken en toeleveringsketens te denken. Maar de meer centrale veranderingen zijn burgerlijk: wat een regio zal tolereren, goedkeuren en energiseren op een tijdlijn die zich niets aantrekt van je volgende modelrelease. Gedecentraliseerde capaciteit gedraagt zich anders. Er is geen enkele locatie om je omheen te verzamelen. Werkbelastingen kunnen verplaatsen. Fouten blijven lokaal. En het kan profiteren van wat al bestaat: ongebruikte GPU's, onderbenutte zalen, "saai" vermogen dat de politiek echt niet kan stoppen omdat het geen nieuwe vergunning is... het is gewoon daar. Dus ja, computing verandert in een netwerkwijzigingsprobleem, geen cloudprobleem. De winnaars zullen niet alleen silicium opsluiten... ze zullen routbare, geografisch flexibele doorvoer opsluiten.