Over het conservatisme van Herbert Butterfield en de seculiere visie op de erfzonde: “Wanneer we de notie van erfzonde verlaten, komen we te denken dat het kwaad volledig geconcentreerd is bij onze vijanden, en dat er geen kwaad in onszelf ligt. Door al het kwaad op onze tegenstanders te projecteren, geven we onszelf toestemming om "de politieke vijand als onmenselijk, onherstelbaar te behandelen." Politieke strijd krijgt dan existentiële inzet, en wordt een oorlog tussen de rechtvaardigen en de slechten—met onszelf, natuurlijk, aan de kant van de rechtvaardigen.... In het politieke leven motiveren bepaalde ideeën mensen om hun vijanden te verpletteren en om definitieve oplossingen na te streven. Een daarvan is zelfrechtvaardiging; een andere is utopisme.”