wanneer mensen zeggen "luxe is dood," bedoelen ze het vakmanschap dat je krijgt voor de prijs die je betaalt. dit staat zelfs niet op je radar omdat je referentiepunten alleen branding, prijzen en beroemdheden zijn. als iets duur is, denk je dat het luxe is.

hier is een boek van @DanaThomasParis over dit onderwerp. de voorbeelden zijn eindeloos. tegenwoordig, als Timothée Chalamet een trui van $5k draagt, wil iedereen het kopen. dit is luxe voor jou, ongeacht de kwaliteit. je zou niet eens herkennen hoe dingen 100 jaar geleden werden gemaakt

@DanaThomasParis hier is de buitenkleding van dior homme door de jaren heen. de voorbeelden die hier worden getoond, hebben niets te maken met traditionele mannelijkheid of wat dan ook. het gaat om het vakmanschap en de complexiteit van de kleding. de laatste dia toont iets dat het merk recent heeft geïntroduceerd. het is niet te onderscheiden van uniqlo

kijk eens naar waar je het over hebt: een machinegemaakte effen grijze kasjmier crewneck voor $3k (wtf??). een vier-ply kasjmier crewneck van william lockie kost ongeveer $600-700 (een beetje meer als je in de VS bent vanwege de tarieven van Trump, bedankt Trump!). de kwaliteit van william lockie is net zo goed als die van elk luxe merk. wat krijg je voor die extra $2300? wanneer visvim en RRL $3k vragen voor een gebreid kledingstuk, voelen ze tenminste genoeg schaamte om unieke garens en handgebreide constructie te vereisen. heel weinig discussie over constructie online. alleen prijs, branding, status en beroemdheid. dit is waarom luxe merken je zo gemakkelijk kunnen misbruiken.