Er zijn hier enkele goede punten, maar het maken van de token "kern van het productecosysteem" levert waarschijnlijk nog steeds een suboptimale uitkomst op. Als een token-georiënteerd project wil je dat gebruikers een grote speculatieve positie aanhouden. Dat heeft twee kanten. Je controleert de prijs niet, en de discussie valt onvermijdelijk terug op "wat heeft de token me de laatste tijd gebracht?" De druk is constant, en de prikkel wordt het opofferen van langetermijn productbeslissingen voor kortetermijn prijsverlichting. Als een product-georiënteerd project wil je dat het gebruik van je product toegankelijk is (lees: gemakkelijk en goed geprijsd), en met een laag risico. Dat betekent dat gebruikers geen grote saldi van een volatiele, speculatieve token (lees: shitcoin) hoeven aan te houden. Die doelen zijn fundamenteel in conflict. Product-eerst ontwerp minimaliseert de vereiste blootstelling. Token-eerst ontwerp maximaliseert het.