Komik olan son 4 yıldır kendimi çok... Zamanın gerisinde. Tüm arkadaşlarımın benden daha fazla para kazandığını hissediyorum, yaşımda çok daha aptal insanların şaşırtıcı zirvelere yükseldiğini izliyorum, vs. Ve istediğim seviyede çalışamamak için çok fazla hayal kırıklığıyla mücadele ettim... Ama biraz daha zaman geçtikten sonra, son birkaç yılda beni "geçen" birçok kişiye bakıyorum ve çoğu zaman bir tür çöküş ve kaybolma yaşadılar, ya da kendi zirvelerini aştılar, ya da hiç hayran olmadığım ya da kıskanmadığım bir yere geldiler ve çoğu zaman çocukları da yok, ve ben de şöyle düşünüyorum... İyi günlerimde, dengede olduğumda... Ben de diyorum ki, vay canına, bu birkaç yıl zor geçti ama aslında kazanıyorum çünkü harika bir eşim ve iki çocuğum var ve dürüst olmak gerekirse henüz başlamamış gibi hissediyorum. Ve fark ediyorum ki, birkaç yıl boyunca aile kurarken sinirli olmayı tercih ederim, ama sonra önümüzdeki 10-20 yıl, sağlam bir temele dayalı bir aileyle mücadeleye hazır olmak, çocuksuz geçirdiğim tüm o zamanı harcamaktansa. Hiç çocuk sahibi olmasaydım, gerçekçi olarak şu anda zirvede olurdum. Oysa bu yılları aile kurmaya harcadıktan sonra, hâlâ zirvemden çok uzaktayım. Ve güzel bir ailem de var. İniş çıkışlar çılgınca...

@eade_bengard bunun sert görünmesini istememiştim. Teşekkürler Eade. :-)