To zabawne, przez ostatnie 4 lata czułem się tak... spóźniony. Czuję, że wszyscy moi przyjaciele zarabiają więcej niż ja, obserwuję, jak znacznie głupsi ludzie w moim wieku osiągają zaskakujące sukcesy itd. I zmagałem się z ogromną frustracją, że nie działam na poziomie, na którym bym chciał... A jednak, po upływie czasu, czasami rozglądam się wokół wielu tych samych ludzi, którzy "wyprzedzili" mnie w ciągu ostatnich kilku lat, i bardzo często mieli jakiegoś rodzaju załamanie i zniknięcie, lub osiągnęli swój osobisty szczyt, lub po prostu wylądowali gdzieś, czego w ogóle nie podziwiam ani nie zazdroszczę, a często nie mają też dzieci, i myślę sobie... W moje dobre dni, kiedy jestem zrównoważony... myślę, wow, to były trudne kilka lat, ale tak naprawdę wygrywam, bo mam wspaniałą żonę i dwoje dzieci, i szczerze czuję, że nawet jeszcze nie zacząłem. I zdaję sobie sprawę, że wolałbym być sfrustrowany przez kilka lat, budując rodzinę, a potem być gotowym na kolejne 10-20 lat, z rodziną już zbudowaną na solidnych fundamentach, niż przez cały ten czas być na szczycie bez dzieci. Gdybym nigdy nie miał dzieci, prawdopodobnie byłbym teraz na szczycie, realistycznie. Natomiast, poświęcając te lata na zakładanie rodziny, mogę być całkiem pewny, że wciąż jestem bardzo daleko od mojego szczytu. I dostaję piękną rodzinę, też. Wzloty i upadki są szalone...

@eade_bengard Nie chciałem, żeby to zabrzmiało szorstko. Dzięki Eade. :-)