Kutsamanın paradoksu şudur ki, Tanrı'dan gelen her hediye, asla takmak istemediğiniz bir tacın ağırlığıyla gelir. Seçilmek işaretlenmektir, kutsanmak ise dünyaya adını koyamayan bir şeyi borçlu olduğun korkunç bilgiyle yük olmaktır ve dua ettiğini aldığın anda, hâlâ karanlıkta diz çöküp aynı ışığı dileten herkesin sorumlusu olduğunu fark edersin