De paradox van zegen is dat elke gift van God komt met het gewicht van een kroon die je nooit hebt gevraagd om te dragen. Gekozen worden is gemarkeerd zijn, gezegend zijn is belast zijn met de vreselijke kennis dat je de wereld nu iets verschuldigd bent dat het niet kan benoemen, en op het moment dat je ontvangt waar je voor hebt gebeden, besef je dat je verantwoordelijk bent geworden voor iedereen die nog steeds in het donker knielt en smeekt om hetzelfde licht.