Bazen sadece düşünmek ve yapmak istiyorum, sürekli konuşmadan ya da açıklamadan. Derinlik, sezgi, odak, işlemin sezgisel ve gizli bir uzayda kalmasına izin verir. Bir süredir içinde olduğum mod bu. Evet, bunun "markam" veya "erişimim" için iyi olmadığını biliyorum. Umursamıyorum demek değil, isteksizce sosyal sermaye ve ivmenin faydalı şeyler olduğunu kabul ediyorum. Sadece diğer şeylere daha çok önem veriyorum ve onları daha değerli tutuyorum. Her birimiz doğamıza uyum sağlamaktan ve onu radikal şekilde kabul etmekten faydalanırız. Hızlı bir zihnim var ve işleri neredeyse gerçek zamanlı olarak çok hızlı anlayabiliyorum, bu da çoğu konuda hızlıca iyi olmayı kolaylaştırıyor. Yani çok fazla şey yaptım. Bu çok faydalı, ama aynı zamanda bir yük çünkü anladığım şeylerden, tekrarlardan sıkılıyorum. Beni her zaman sınıra, yeni şeylere çekiyor. Sıkıcı işleri güvenilir şekilde yapmak ve ısrarcı şeyleri başarıda büyük bir faktör ama çok yaparsam hayatımdan nefret ediyorum. Bu yüzden bunun etrafında çalışıyorum ve kendi yolumu buluyorum: kişi kim olduğunu kabul etmeli, çünkü o zaman yaptığın şey *senin için* ve değilse, akıllıca ya da doğru olsun fark etmez, senin için işe yaramaz. Evet, kendinizi yeniden şekillendirebilirsiniz, ama bu da yavaş bir iştir ve her zaman gelişme değildir. Düzenli olarak (yüzeyde) çok güzel işler teklif ediyorum, ilginç şeyler yapmak için çok para ödeyip ama reddediyorum. Çünkü kendimi biliyorum: onlar bir fantezi, bana göre değiller. Gerekirse, birini alıp çalıştırabilirim. Yapmıyorum, çünkü istediğimi, kendim için olanı yapabildiğim zamanımı ve hayatımı boşa harcamak. Kendini tanımılısın. Başarı adına birçok talep var. Yanıt ver, yardımcı ol, ağınızla görüşün, nabzınızı takip edin ve benzeri. Bunların hepsi iyidir, ama yapılacak şeyler yapılamayacak kadar fazladır. Önce size uygun olanı yapmazsanız, gerisi gürültü olur. Başarı kazanabilirsiniz ama bu sizi boşaltacaktır. Biliyorum, çünkü bunu defalarca yaptım. Vaat edilen diyara ulaştığınızda, kendinizi açılış sorusuna geri dönerken buluyorsunuz. Gerçekten kimim ve benim için ne var? Şimdi "başarı yapabileceğini" kanıtladın, abartılı bir sapma yaptın; Büyük bir macera. Şimdi kendini tekrar evinde, Shire'da buluyorsun, elinde bir pipo ve anlatacak güzel bir hikaye var. Maceraya çıkıp bunu kanıtlamak için hiç gitmene gerek yoktu, her zaman buna yetenekliydin. Maceranın bir yeri var: bir şeyler yapmak sizi sertleştirir ve keskinleştirir, ama aynı zamanda değerli saniyeler harcar. En başından beri senin için olanı yaparak aynı faydayı elde edebilirdin, sapma olmadan. Ben de öyle yapıyorum. Bunu zor yoldan öğrendim, savaşarak ve bana uygun olmayan şeyleri yapmaya çalışarak. Sonunda anladım. Hiç bu kadar mutlu olmamıştım. İnsanların neden yaptığınızı anlamasının önemi yok. Senin için. Senin için olanı yap.