Soms wil ik gewoon denken en doen, zonder er eindeloos over te praten of het uit te leggen. Diepgang, intuïtie, focus, het toestaan dat de verwerking in intuïtieve, latente ruimte blijft. Dat is de modus waarin ik al een tijdje verkeer. Ja, ik weet dat het niet goed is voor mijn "merk" of "bereik". Het is niet dat het me niets kan schelen, ik geef met tegenzin toe dat sociaal kapitaal en momentum nuttige dingen zijn. Ik geef gewoon meer om andere dingen en beschouw die als waardevoller. Ieder van ons profiteert van het in lijn zijn met onze natuur, en van radicale acceptatie daarvan. Ik heb een snel denkvermogen en kan dingen heel snel begrijpen, bijna in real-time, wat het gemakkelijk maakt om snel goed te zijn in de meeste dingen. Dus ik heb een groot aantal dingen gedaan. Dat is heel nuttig, maar het is ook een nadeel, omdat ik me verveel met wat ik begrijp, met herhaling. Het trekt me altijd naar de rand, naar nieuwe dingen. Volharding en betrouwbaar het saaie werk doen is een grote factor in succes, maar als ik er te veel van doe, haat ik mijn leven. Dus ik werk eromheen en vind mijn eigen pad: men moet accepteren wie ze zijn, want dan is wat je doet *voor* jou, en als dat niet zo is, maakt het niet uit of het slim of juist is, het zal niet voor jou werken. Ja, je kunt jezelf hervormen, maar het is ook langzaam werk en niet altijd een verbetering. Ik krijg regelmatig (oppervlakkig) heel leuke banen aangeboden die veel geld betalen om interessante dingen te doen, maar ik weiger. Omdat ik mezelf ken: het zijn fantasieën, ze zijn niet voor mij. Als ik moest, zou ik er een kunnen aannemen en het laten werken. Dat doe ik niet, omdat het een verspilling van mijn tijd en leven is, wanneer ik kan doen wat ik wil, doen wat voor mij is. Je moet jezelf kennen. Er worden veel eisen gesteld in naam van succes. Wees responsief, wees behulpzaam, ontmoet je netwerk, houd je vinger aan de pols, enzovoort. Deze dingen zijn allemaal goed, maar er zijn meer dingen te doen dan gedaan kunnen worden. Als je niet eerst doet wat voor jou is, is de rest ruis. Je kunt succes behalen, maar het zal je uithollen. Ik weet het, omdat ik dit al vele keren heb gedaan. Zodra je het beloofde land bereikt, ontdek je dat je terugkomt bij de openingsvraag. Wie ben ik werkelijk, en wat is voor mij? Nu heb je bewezen dat je "succes kunt doen", heb je een extravagante omweg genomen; een groot avontuur. Nu bevind je jezelf weer thuis in de shire met een pijp in je hand en een goed verhaal om te vertellen. Je had het avontuur nooit nodig om te bewijzen dat je het kon, je was er altijd toe in staat. Het avontuur heeft zijn plaats: dingen doen verhardt en scherpt je, maar het kost ook kostbare seconden. Je had hetzelfde voordeel kunnen hebben door vanaf het begin te doen wat voor jou is, zonder de omweg. Dus dat doe ik. Ik heb dat alles op de harde manier geleerd, door ertegen te vechten en te proberen al deze dingen te doen die niet voor mij waren. Uiteindelijk begreep ik het. Ik ben nooit gelukkiger geweest. Het maakt niet uit of mensen begrijpen waarom je het doet. Het is voor jou. Doe wat voor jou is.