"Beyaz insanların ağlaması amaçtı" Bunu açıkça söylüyorlar. Buna gülüyorlar. Ve seyirci alkışlıyor. Bu klip, Beyazlara karşı açıkça ayrımcılık yapmanın ne kadar normalleştiğinin mükemmel bir örneği. Bu sadece geçici bir yorum değil, sadece ırklarına dayanarak bir grup insanı incitmesinin kutlamasıdır. Ve alkışlarla karşılanması, bu zihniyetin kültürümüze ne kadar derinlemesine nüfuz ettiğini gösteriyor. Şimdi hayal edin ki biri aynı şeyi Siyahlar veya başka bir azınlık grubu için söylerdi. Öfke anında ve yoğun olacaktı. Sansür, yasak ve özür talepleri olurdu. Medya her yerde yer alırdı. Ama bu film Beyazlara yöneldiğinde, bu bir şaka gibi ya da daha kötüsü, bir zafer gibi ele alınıyor. Bu çifte standart sadece adaletsiz değil, aynı zamanda tehlikelidir. İnsanlara, bir grup insanı Beyaz oldukları sürece küçümsemenin, insanlıktan çıkarmanın ve alay etmenin kabul edilebilir olduğunu öğretiyor. Ve bunu dile getirmezsek, normal hale gelir.