"Witte mensen die huilen was het doel" Ze zeggen het openlijk. Ze lachen erom. En het publiek applaudisseert. Deze clip is een perfect voorbeeld van hoe genormaliseerd het is geworden om openlijk te discrimineren tegen witte mensen. Het is niet zomaar een opmerking, het is een viering van het kwetsen van een hele groep mensen op basis van hun ras. En het feit dat het met applaus wordt ontvangen, toont aan hoe diep deze mentaliteit in onze cultuur is doorgedrongen. Stel je nu voor dat iemand hetzelfde zou zeggen over zwarte mensen, of een andere minderheidsgroep. De verontwaardiging zou onmiddellijk en intens zijn. Er zouden oproepen zijn voor censuur, verboden en excuses. De media zou er bovenop zitten. Maar wanneer het gericht is op witte mensen, wordt het behandeld als een grap, of erger, als een overwinning. Die dubbele standaard is niet alleen oneerlijk, het is gevaarlijk. Het leert mensen dat het acceptabel is om een groep mensen te kleineren, te dehumaniseren en te bespotten zolang ze wit zijn. En als we het niet aan de kaak stellen, wordt het normaal.