Bence, Deniz Harp Koleji'ni (ve diğer Hizmet ile Ortak savaş okullarını) kapatmak çözüm değil. Cevap şudur: 1. Mühendislik gibi aşırı teknik, apolitik alanlar dışında tüm sivil öğretim üyelerini işten çıkarmak. 2. Kalıcı askeri öğretim üyelerine sahip olmayı bırakın. 3. Sivil üniversiteler gibi akreditasyon aramayı bırakın. Evet, bu da savaş okullarının yüksek lisans derecelerini vermeyi bırakacağı anlamına geliyor. İyi. Bu derecelerin savaş için hiçbir etkisi yoktur. 4. Devlet, Ticaret vb. alanlarından kurumlar arası öğrencilerin yetiştirilmesini bırakın. Böyle bir uygulama, GS sivillerini savaş savaşçılarına benzetmiyor—bunun yerine üniformalı subayları GS sivillerine daha çok benziyor. 5. Sivil takım elbiselerin günün üniforması olarak kullanılmasına izin verilmesini durdurun. Her askeri öğrenci için her gün üniforma giyin. 6. Savaş fakültesi öğretim üyesi olarak hizmet vermek en seçkin bir görev olarak kabul edilmelidir. Başarılı taktik komuta yapmış ve O-7 olma olasılığı yüksek olan O-6 personeli personeli bulundurun. Onları bir yıllık turlara çıkar. Müfredatı sadece bir yıl boyunca orada olan biri tarafından kolayca öğretilebilecek şekilde oluştur. 7. Müfredatı DIME-FIL'deki "M" harfine %90 odaklı şekilde yeniden şekillendirin. Müfredat, stratejik düşünen savaşçılar yetiştirmeli; Amerika'nın düşmanlarıyla yakınlaşıp yok etmekten çok diplomasiyle ilgilenen "stratejistler" değil. 8. Uyanıklığı askeri bir mesele olarak gizleyen tüm müfredatları ortadan kaldırın. Örneğin, "iklim değişikliği ulusal gücün kritik bir unsuru olarak." 9. Her savaş koleji için, yalnızca yeni emekli olmuş, apolitik O-6'lardan oluşan, savaş alanında taktiksel ve operasyonel başarılarını kesin olarak göstermiş ve sivil siyasetle hiçbir seviyede ilgilenmemiş bir denetim kurulu olmasını sağlamak. Emekli bayrak subaylarının bu kurulda oturmasına izin verilmemelidir. Çok kolay. Sorun çözüldü.