~1990'a kadar kurgu dışı eserlerin altını vardı: aşağıdaki gibi kısa kitaplar, burada akıllı bir insan size doğrudan bir şey anlatmaya çalışıyor. Çoğu kurmaca dışı kitap pazarın *fazla* farkında oldu ve ~her şey 1990'dan sonra vasat bir New Yorker profili ya da bir TED konuşması gibi okunuyor.

Bu, 'amatör monografinin gerilemesi'. Yazmak çok profesyonelleşti. Her şeyin bir sempatik karakteri var ("Rich Jones bir şeylerin ters gittiğini biliyordu. Grafikler *fazla* mükemmel görünüyordu."), zevkli birinci şahıs anlatı vs. Sesleri yine de. Dokusu yok.

1990 sonrası internet yazımını, genel olarak yayımlanmış 'profesyonel' yazılardan çok daha üstün görüyorum, ancak bu da Substack döneminde profesyonelleşiyor ve birbirine daha uymuyor. Neyse ki, okunacak çok kitap var, bu yüzden okuma materyalimin tükenmesinden endişe etmiyorum.