Onun Savunmasız Düşünceleri: Çok saygı duyduğum iki sanatçıya gönderilen bir mesaj ve ikisi de bana yalnız olmadığımı söylediler, birçok sanatçı da aynı düşüncelere sahip ... İşte buyurun. Haziran'daki son Christie's yazımdan beri yaratıcı bir belirsizlik var. İlerlemek için derin bir isteğim var ama kendime o kadar çok baskı yaptım ki, son üç ayda somut bir yeni fikrin olmaması başarısızlık gibi geliyor. Tam olarak rahatlayıp kendime başka şeyler yapamıyorum, ama aynı zamanda normalde yaptığım gibi araştırmaya dalamıyorum. Genellikle, net bir yön duygum var ve işime kolayca dalabilir, zihnimin özgürce dolaşmasına ve keşfetmesine izin verebilirim. Ama bu en uzun mücadele ettiğim zaman, fikirlerim başlıyor ve bitiyor ve unutulma ya da geride bırakılma korkusu içimi kemiriyor, özellikle de izleyici kitlesi ve topluluğumla bağım çevrimiçi bağlantıya bu kadar bağlıyken. Bu rahatsız edici. Kendimize sabırlı olmamızı söylemek kolaydır ama bunu gerçekten yapmak çok daha zordur. Sanırım en büyük korkum, yaratıcılığımı tükendirip tükenmediğimi merak etmek.