Haar kwetsbare gedachten: Een bericht dat ik heb gestuurd naar twee artiesten die ik zeer respecteer en zij zeiden allebei dat ik niet alleen was en dat veel artiesten dezelfde gedachten hebben... dus hier is het. Een creatieve limbo hangt boven me sinds mijn laatste Christie’s stuk in juni. Ik heb deze diepe drang om vooruit te gaan, maar ik heb zoveel druk op mezelf gelegd dat de afwezigheid van een concreet nieuw idee in de afgelopen drie maanden aanvoelt als falen. Ik zit vast in deze vreemde purgatorium waar ik me niet volledig kan ontspannen en mezelf niet kan toestaan om andere dingen te doen, maar ik kan me ook niet onderdompelen in onderzoek zoals ik normaal doe. Gewoonlijk heb ik een duidelijk gevoel van richting en kan ik gemakkelijk in mijn werk duiken, mijn geest laten dwalen en vrij verkennen. Maar dit is de langste periode dat ik heb geworsteld, ik heb ideeën die beginnen en stoppen en de opkomende bezorgdheid om vergeten of achtergelaten te worden knaagt aan me, vooral wanneer de verbinding met mijn publiek en gemeenschap zo verbonden is met online. Het is verontrustend. Het is gemakkelijk om onszelf te vertellen geduldig te zijn, maar veel moeilijker om het daadwerkelijk te doen. Ik denk dat mijn grootste angst is om me af te vragen of ik mijn creativiteit heb uitgeput.