Küçük çocuklarım var ve aktifiz. Onları okula alıp bırakıyorum, ki bu neredeyse hiç sorunsuz gitmez. Restoranlara gidiyoruz, bazen orada rahatsızlık veriyorlar. Spor etkinliklerine katılıyoruz, çoğu zaman sadece devreye kadar gidiyoruz. Golf oynarız, düzenli olarak sadece üç ya da dört delikten geçiyoruz. Tema parklarına gidiyoruz, burada bazen krizler oluyor. Genellikle kuralları görmezden gelip kaybediyorlarsa oyunu bıraktıkları masa oyunları oynuyoruz. Uçaklarla uçuyoruz... Anladın. Ayrıca neredeyse sürekli evde aktiviteler yapıyoruz. Her zaman yapmak mı istiyorum? Hayır. Her zaman eğlenceli mi? Her zaman değil, hayır. Hiç pişman oluyor muyum? Kesinlikle hayır. Ve biliyor musun, her birlikte bir şey yaptığımızda, biraz daha olgun ve uslu oluyorlar. Ve biraz daha eğlenceli oluyor. Tüm bunlar bir araya geldiğinde, inanılmaz bir patlama ve o küçük insanlar, onların gelişimini izlemek, onlarla büyük bir bağ kurmak hayatın en büyük sevinci... Ve yakın da değil. Harika küçük insanlara dönüştüler. Dünyadaki en sevdiğim insanlar. Bir ebeveyn olarak hedefiniz iki unsur olmalı: 1. Onlara harika bir çocukluk yaşatmak ve 2. Yetkin yetişkinler olarak büyümelerine yardımcı ol. Bu senin işin. Zaman ayırın, şu anda istemeseniz bile. Sonra yaptığın için mutlu olacaksın.