Mam małe dzieci i jesteśmy aktywni. Zabieram je do szkoły i odbieram, co prawie nigdy nie przebiega gładko. Chodzimy do restauracji, gdzie czasami się źle zachowują. Uczestniczymy w wydarzeniach sportowych, często udaje nam się dotrzeć tylko do przerwy. Gramy w golfa, regularnie przechodząc tylko przez trzy lub cztery dołki. Chodzimy do parków rozrywki, gdzie czasami dochodzi do załamań. Gramy w gry planszowe, gdzie często ignorują zasady i rezygnują, gdy przegrywają. Lecimy samolotami… rozumiesz. Robimy też prawie ciągłe aktywności w domu. Czy zawsze chcę to robić? Nie. Czy zawsze jest to zabawne? Nie zawsze, nie. Czy kiedykolwiek tego żałuję? Absolutnie nie. I wiesz co, za każdym razem, gdy robimy coś razem, stają się trochę bardziej dojrzali i dobrze się zachowują. I jest coraz bardziej zabawnie. Wszystko razem to niesamowita frajda, a te małe istoty, obserwowanie ich rozwoju i budowanie z nimi wspaniałej więzi to największa radość w życiu... i to nie jest bliskie. Wyrośli na wspaniałe małe osoby. Moje ulubione osoby na ziemi. Twoim celem jako rodzica powinno być dwojakie: 1. Dać im wspaniałe dzieciństwo, oraz 2. Pomóc im stać się kompetentnymi dorosłymi. To twoja praca. Inwestuj czas, nawet jeśli teraz nie masz na to ochoty. Później będziesz wdzięczny, że to zrobiłeś.