Son birkaç yılı sessizce düşünürken, Kaplumbağa ve Tavşan hikayesi aklıma geldi. Geçen yıllara baktığımda, kaçırılabilecek olası fırsatları, ya da şöyle yaşamış akranları, daha yeşil yollarla devam eden akranları düşünmeden edemedim ve doğal olarak hafif bir hüzün hissettim. Ama ilerledikçe, ilke ve inanca bağlı kalmayı seçtiğim birçok kez hatırlandı - metaların peşinden koşmamak ve çoğu zaman zor olan, ne en popüler ne de "en seksi" kararlar vermek. Bunların sonunda daha yavaş bir tempoya ve potansiyel olarak daha uzun bir yola yol açabileceğini biliyordum. Sonunda ortaya çıkan sonuçlara baktığımda, her zaman "en iyisi" olmasalar da, yine de yarışın içinde olduğumu biliyorum. ve bazı "küçük" eşdeğer yarışlarda, diğer yarışçılar yol boyunca rahatlık, odaklanma kaybı, yanlış hesaplama veya tükenmişlik gibi çeşitli nedenlerle pes etmiş olabilir. İlerlemenin bazen en yüksek sesli olmayabileceğini, ancak tutarlılıkla beslenen ve ilkelere dayanan bir yolculuğun en az onun kadar önemli olduğunu hatırlıyorum. Kaplumbağa gibi, dengede kalmanın da önden koşan koşmayı izlemekten daha önemli olduğunu hatırladım. Yeni Yıl'a girerken, bazen bir Kaplumbağa ile bir tavşan arasında bir yarış gibi hissetse de, kendi yarışımızı koşmaya devam edelim.