Çalışıyorsun, tasarruf ediyorsun, sorumlu olmaya çalışıyorsun. Paranızı bankaya koyarsınız ve onlar size "Aferin, işte %2." diyerek gelirken, enflasyon sessizce işini yapıyor ve yine de onu yiyip bitiriyor. Yani gerçekte, zaten kazandığın parayı kilitliyorsun... Yavaş yavaş satın alma gücünü kaybetmek için. Ve en çılgın, bunun bir ödül gibi paketlendiği. 12 ay boyunca düzeltildi. sınırlı para çekme işlemleri. Bonus oranı (uslu davranırsanız üç ay boyunca). Her şey harika bir fırsat gibi çerçevelenmiş, oysa aslında sadece en asgari düzeyde küçük bir kurdeleyle süslenmiş. Bu yüzden insanlar başka yerlere bakmaya başlıyor. Herkes %50 APY istediği ya da yaşam birikimlerini kumarda kullanmak istediği için değil. Ama kendi paranızla %2–3 kazanmak, beş saniyeden fazla düşününce biraz riskli hissettirmeye başlar. ve insanlar RWA'lar, tokenizasyon veya onchain getiri hakkında konuşurken kaçırdıkları bağlam bu. Mesele çılgın sayıların peşinden koşmak değil. geleneksel finansın çıtasının o kadar düşük olması ki, biraz daha verimli bir şey bile devrim niteliğinde hissettiriyor.