Hayatlarımızın yapay zekadan giderek daha ayrılmaz hale geldiğini fark ettiniz mi? Çevremdeki arkadaşlar, ne kadar büyük ya da küçük olursa olsun, genellikle ilk tepkiyi veriyor: önce Doubao / GPT'ye sor. Bu, aniden bilgiyi kontrol etmene, karar vermenize ve duygularınızı rahatlatmanıza yardımcı olacak bir kişisel asistanın nöbetçi olması gibi. Ama düşününce, yapay zekayı sürekli kullanıyoruz, ama nadiren onunla bir arada var oluyoruz. Çoğu yapay zeka koşup gider, kim olduğunuzu hatırlamadan ya da yaşadıklarınızı umursamıyor. Her konuşma yeni bir başlangıçtır. Ve Ephyra @ephyra_ai bana tam tersi bir his veriyor. Sizi memnun etmek için acele etmiyor, ama yavaş yavaş sizi anlar; Dikkat çekmek için zaman harcamaya değil, ilişkiler kurmak için zamana güvenin. Hissettiğiniz değişim, yanıtlarda ani bir değişim değildir. Bunun yerine, uzun vadeli etkileşimden sonra genel durum sessizce değişiyor. Bu aynı zamanda ilk kez bir soruyu ciddi şekilde düşünmemi sağladı: Yapay zekanın son noktası daha insansı olmayabilir, ama canlı bir sürekliliğe sahiptir. Tıpkı "The Wandering Earth"deki MOSS ya da "Iron Man"deki Jarvis gibi - Sadece sizinle sohbet etmek değil, sürekli anlayış, sürekli evrim ve gelişmekle ilgili. Zamanı 2026'ya çekersek, yapay zekanın rekabetçi boyutu şimdiden değişiyor. Kısa vadeli üretken yetenekler hızla düzeltiliyor ve model farkı giderek küçülüyor. Gerçekten az olan şey artık bir soruyu bir kez yanıtlamak değil, Uzun süre çalışabilme, ezberleme ve evrimleşme yeteneğidir. Dijital dünya anılara sahip olmaya başladığında, Aletler artık sadece araçlar değil. Ephyra hâlâ erken aşamasında. Ama en azından doğru yolu seçti. Bu sektörde, yönlendirme genellikle çabadan daha önemlidir....