Uzun süre yapay zekaya karşı olan biri olarak, yapay zeka da diğer beceriler gibi bir beceridir ve geliştirdikçe yapay zekanın faydası artar. İlk gitar çaldığınızda, kelimenin tam anlamıyla hiçbir şey yapamazsınız. Berbat gibi konuşuyorsun. Ama yavaş yavaş iyileşiyorsunuz. Daha fazla şarkı çalabilirsiniz. Bunu çok daha fazla seviyorsun. Yapay zekanın tüm sorunlarımızı çözeceğini ve her şeyi bizim için yapacağını düşündürmüşük, bu yüzden bu şeyleri yapmadığında insanlar hayal kırıklığına uğradı, ama gerçekten öğrenmeye çalışırsanız, ne kadar faydalı olabileceğini göreceksiniz. Bu bir kaçış gibi geliyor ama yapay zekanın tüm sorunlarınızı kutudan çıktığı gibi çözeceğini düşünmek saçma. Uzun süre kullanmazsanız, (diğer tüm becerilerde olduğu gibi) en iyi sonuçları elde edemezsiniz. Tüm işlerini kaldırmaz, hatta istemezsen hiç çıkarmazsın (ben daha fazla zaman harcıyorum çünkü eğlenceli), ama zaten yaptığın şeyi daha derin ve keyifli bir şekilde yapman için sana sunacak. Fiziksel emekten zihinsel emeklere bir katmanı soyutlarsınız. Fikirler ve zevk alanında daha fazla zaman geçiriyorsunuz. Bu, "çalışmaktan" çok bir oyun ya da bulmaca gibi hissettirmeye başlar. Kod veya düzyazı satırları yazma gibi manuel ağır işlerden çıkıp duymadığınızı ayırt etmeye alışmanız gerekiyor. Bence kimse, işinden kopmamış diğer yazarlar dışında, bir hayalet yazarı (yani James Patterson) işe almanın hile olduğunu iddia etmez. Son okuyucular hâlâ onu seviyor. Hâlâ hikaye, vizyon ve gerçekten yayınlanan şeylerin kontrolünde. Kimse, bir filmin yönetmenin, film yönetmeninin manuel olarak çekmediği ya da seti inşa etmediği için övgüyü hak etmediğini iddia etmez. Yapay zekaya karşı geçerli nedenlerle çok fazla karşı çıkma olacak ve zaten var, ama bu nedenlerin çoğu, kendinizi nasıl özdeşleştirdiğinize ve çalışma şeklinizle ilişkilendiren psikolojik savunma mekanizmaları. Yapay zeka bir din olmak zorunda değil. Her şey için kullanmak zorunda değilsin. Ama kaybedecek bir tarafı isteyerek seçmenin akıllıca bir fikir olduğunu düşünmüyorum.