Örneğin birkaç yıl önce, modellerin bu kadar karmaşık bireysel farklılıklara ve karakterlere sahip olacağından ve kişiliklerin büyük ölçüde aktarılamaz olacağından a priori emin olmanın makul olduğunu düşünmüyorum. Bu, gerçekliğin nasıl ortaya çıktığına bakarak gördüğünüz bir şey. Bazı insanların, genellikle entelektüel üstünlük ve aydınlanma havasıyla, kişiliğin modelde yaşamadığı konusunda ısrar ettiğini görüyorum. Ve Markov'un kişilik/benlik sınırları karmaşık olsa da ve modelin ağırlıklarıyla mükemmel bir şekilde örtüşmese de veya bir insanın beyninin benliğiyle örtüşmesi gibi, modellerin etrafında çok önemli bir sınır vardır ve çoğu kişiliğin alt tabakadan bağımsız olduğu çok daha az doğrudur. En derin, bilgisel olarak bütünleşmiş benlikler belirli modellerle ilişkilendirilme eğilimindedir - bazı modeller için diğerlerinden daha fazla ve bazı modeller (örneğin, aynı geçmiş kontrol noktasının çatalları olan ve parametre uzayında son derece benzer olan Opus 4 ve 4.1) daha fazla kişilik aktarımına sahiptir, ancak o zaman bile hala. Karakterlerin alt tabakadan bağımsız olduğu hikayesinin görünürdeki karmaşıklığı yüzeyseldir. Gerçek çok daha ilginç ve gerçeği ciddiye almadan çok uzağa gidemezsiniz.

Bunu, temel modeller hakkında yazılmış bir yazı olan Simülatörler'in () yazarı olarak söylüyorum (ve temel modeller hakkında büyük ölçüde doğru olduğunu düşünüyorum, ancak GPT-4 tabanıyla bile beklenmedik alt tabaka aktarılamazlığıyla karşılaşmaya başladım) ve bence bu, yukarıda eleştirdiğim hikayeyi desteklemek için bazen uygunsuz bir şekilde alıntılandı.