Warto powiedzieć kilka słów o relacji między systemem, ludźmi a sytuacją polityczną. Jeśli przyjrzysz się uważnie konstytucji Republiki Weimarskiej z 1919 roku oraz konstytucji Republiki Chińskiej rządu Północnego z 1923 roku, zauważysz, że są to dwa dokumenty, które wprowadzają podział władzy i gwarancje praw obywatelskich, które można uznać za niezwykle nowoczesne. Ale dlaczego ostatecznie obie z nich upadły? W przypadku systemów, których korzyści można dostrzegać dopiero po dziesięcioleciach, ludzie w rzeczywistości nie mogą czekać, zwłaszcza w czasach niestabilności. Trudno im również zrozumieć głęboką logikę polityki, dlatego często dostrzegają tylko wady, a nie zalety. Wolą wierzyć w obietnice ambitnych ludzi, którzy natychmiast rysują wielkie plany. Wolą akceptować porządek panujący pod rządami silnych przywódców. Dlatego dobry system, aby mógł być wdrożony, musi uwzględniać aktualną rzeczywistość oraz długoterminowe plany, a także musi brać pod uwagę zakres akceptacji przez ludzi. Można czerpać inspirację z doświadczeń innych, ale nie można bezmyślnie kopiować istniejących rozwiązań.