Laten we het hebben over de relatie tussen systemen, het volk en de huidige situatie. Als je goed kijkt naar de grondwet van de Weimarrepubliek in Duitsland uit 1919 en de grondwet van de Republiek China onder de Beiyang-regering uit 1923, zul je zien dat dit twee zeer moderne grondwetten zijn, met een scheiding der machten en waarborging van burgerrechten die vooruitkijken. Maar waarom zijn ze uiteindelijk allebei mislukt? Voor systemen waarvan de voordelen pas na tientallen jaren zichtbaar worden, kan het volk eigenlijk niet wachten, vooral in tijden van onrust. Ze hebben ook moeite om de diepere logica van de politiek te begrijpen, dus zien ze vaak alleen de nadelen en niet de voordelen. Ze zijn eerder geneigd te geloven in de grote beloftes die door ambitieuze mensen worden gemaakt. Ze zijn eerder bereid om de orde onder een sterke heerser te accepteren. Dus een goed systeem moet, om uitgevoerd te worden, rekening houden met de huidige realiteit en de langetermijnplanning, en ook met de grenzen van wat het volk kan accepteren. We kunnen leren van andere voorbeelden, maar we moeten niet gewoon bestaande modellen kopiëren.