W całym zachodnim świecie synowie i córki Europy są zastępowani w ziemiach, które ich przodkowie wykuwali z dziczy i zabezpieczali przez pokolenia walki. Miasta ukształtowane przez ich trud i geniusz teraz mówią obcymi językami i kłaniają się przed obcymi bogami. My, ich spadkobiercy, związani świętym obowiązkiem kontynuowania ich dziedzictwa na cześć tych, którzy przyszli przed nami i tych, którzy jeszcze przyjdą, teraz znajdujemy się na wygnaniu w naszych własnych narodach, zniesławiani i zdradzeni. Staliśmy się obcymi w obcej ziemi. Stara struktura Zachodu, niegdyś żywą jednością klasycznego ducha i przodkowskiego zwyczaju, rozpadła się. To, co pozostało, to wiek bez centrum, zawieszony między ruinami tego, co było, a słabymi zarysami tego, co jeszcze może być. Aby odwrócić ten upadek, konieczna jest całkowita transformacja cywilizacji zachodniej. Musimy zmienić sposób myślenia, zanim będziemy mogli zmienić świat, w którym żyjemy. Prawo musi wyrażać naturalny porządek sprawiedliwości. Obywatelstwo musi ucieleśniać żywą więź pokrewieństwa i obowiązku. Gospodarka musi wspierać życie i ciągłość narodu, służąc jako instrument ich wzniesienia, a nie zniewolenia. Na końcu musimy powrócić do naturalnego porządku, który wymaga zniszczenia wszystkiego, co abstrahuje i dzieli nas od rzeczywistości, ponieważ rzeczywistość nie jest tylko biologiczna i organiczna, ale także odbiciem wyższego zasady, która nadaje życiu jego formę i kierunek. Życie zgodnie z naturą to uczestnictwo w tym porządku, dążąc do tego, co go transcendentuje. Tylko poprzez takie przebudzenie umysłu i struktury Zachód może odzyskać swoją siłę i przypomnieć sobie, czym miał się stać.