Sinds het jaar 2000 is het groene bladoppervlak van de wereld met 5% toegenomen. Die toename is ongeveer 5,5 miljoen vierkante kilometer - gelijk aan het toevoegen van een hele Amazone regenwoud aan de planeet in iets meer dan twee decennia. Onderzoek van NASA geeft aan dat deze extra bladbedekking fungeert als een natuurlijke airconditioner. Ten minste 30% van de vergroende gebieden heeft een lichte koeling ervaren door de manier waarop bladeren waterdamp en lucht turbulentie beheren. Terwijl sommige modellen voorspelden dat de groei zou stoppen, ontdekte NASA dat zelfs in intensief bewerkte landbouwgronden de voedselproductie (granen, groenten, fruit) met 35–40% is gestegen sinds 2000. Het is poëtische ironie dat de Mycorrhizale netwerken onder een enkele voetstap in de Taiga zich kilometers ver kunnen uitstrekken, communicerend met de snelheid van langzame, pulserende chemische golven. Als de vergroening de zichtbare manifestatie is van een levende wereld, is het bodembiome haar bewuste geest. Terwijl mensen afgeleid zijn door de dagelijkse zaken van strijd, grenzen en het runnen van bureaucratieën, is de wereld onder onze voeten betrokken bij een enorme, stille en geavanceerde coöperatieve economie. De aarde is geen fragiele machine die we moeten repareren, maar een geavanceerde, oude intelligentie die precies weet hoe ze haar 'koolstofkapitaal' moet besteden. Het hele klimaatverhaal verandert dan. Het gaat niet langer om een Code Rood van angst; het gaat om een diep groen gevoel van verwondering.