waarom voelt "50/50" in relaties altijd oneerlijk voor iemand? game theorie legt het uit de opzet: beide mensen zeggen dat ze "de inspanning gelijk verdelen" maar wat telt als inspanning? persoon A: kookt het avondeten, plant dates, initieert teksten, herinnert zich verjaardagen persoon B: verschijnt, is aanwezig, "gelooft niet in het bijhouden van een score" beiden denken dat ze 50% doen de tragedie van de gemeenschappelijke middelen: als inspanning "gedeeld" is: - dominante strategie = minder doen - je partner pakt de slack op - jij profiteert zonder volledige kosten - Nash-evenwicht = beiden doen het minimum i tracked dit met de relatie van mijn vriend: relatie-inspanning over 6 maanden: persoon A: - plande 12/12 dates - initieerde 80% van de teksten...