De e-maildump van Epstein zou ons moeten leren hoe gemakkelijk het is voor de meeste mensen, zelfs intelligente en succesvolle, om in een op te worden verstrikt. Sommige mensen zullen deze lezing te mild vinden en voor velen die in de e-mails worden genoemd, is het duidelijk dat ze geen kleine spelers waren of onbewust van de kwaden van de operatie. Maar er waren veel mensen die dat wel waren — omdat ze hun eigen scepsis of zintuigen niet vertrouwden. Ze stelden de waarom of hoe niet in vraag, negeerden hun onderbuikgevoel dat er echt iets niet klopte. Een succesvolle op vertrouwt op deze goedgelovige bijspelers die de dekking bieden voor degenen die precies weten wat er aan de hand is. Er zijn overal ops. En in tegenstelling tot de meeste kwaden, weet je ze niet gewoon als je ze ziet. De e-mails tonen aan dat deze niet anders was dan de meeste: er is sterke netwerkinvestering, een introductie van een vertrouwde vriend. Personages die buitengewoon charmant of charismatisch zijn. Hun acties kunnen worden afgeschreven als eccentriciteit of geruchten, en je wilt ze afschrijven omdat iedereen om je heen dat al heeft gedaan. Ze bieden toegang tot iets dat exclusief en gewild lijkt, zelfs als het niet duidelijk is wat dat ding is. Het lezen van de e-mails zou leerzaam moeten zijn. Het is gemakkelijk om het netwerk te vertrouwen, de vragen te negeren en de stem binnenin te verzwijgen die zegt "dit voelt heel verkeerd." Een perifere speler worden in een kwade operatie, een klein tandwiel in de machine die het laat draaien, is gemakkelijker en gebruikelijker dan we denken. Het is een goed moment om te stoppen met vallen voor ops.