De discussie over deze ICE-schietpartijen verschilt eigenlijk niet zo veel van eerdere BLM-discussies over politiegeweld. Mensen hebben fundamentele meningsverschillen over hoe het redelijk is voor de wetshandhaving om te reageren op bedreigingen, hoeveel gevaar ze zouden moeten kunnen doorstaan, in welke mate ze het voordeel van de twijfel zouden moeten krijgen, de juiste hoeveelheid sympathie voor slechte actoren die hun leven moeilijker maken, in welke mate we ons kunnen identificeren met de slachtoffers, enzovoort. Omdat deze overtuigingen opereren in een geestelijke ruimte die het bijzonder moeilijk maakt voor mensen om tegenstrijdige opvattingen te begrijpen of te accepteren, zijn we gedoemd om deze exacte discussie keer op keer te hebben. Net als bij veel dingen in de politiek is dit verschil waarschijnlijk gedeeltelijk cultureel, maar significant genetisch, wat wil zeggen dat het persoonlijkheidsgedreven is, waardoor het nog moeilijker oplosbaar wordt.