Het vreemde zelfverbeteringsding waar ik gisteren over tweetede, hangt een beetje af van iemands vermogen om eerlijk tegen zichzelf te zijn, dus hier is een truc die ik gebruik: Eerst heb ik mezelf weten te overtuigen dat het voordelig voor me zou zijn. Toen heb ik mijn ego erbij betrokken door mezelf te overtuigen dat fout zijn FASCINEREND zou moeten zijn, niet EMBARRASSEND. Probeer het te behandelen zoals een wetenschapper dat zou/moet doen. Ga vooral je externe leugens door als het je helpt en je geheugen goed genoeg is, maar er is letterlijk geen nadeel aan het hebben van betrouwbaardere informatie. Dus nu is mijn ego actief bezig om me te confronteren wanneer ik tegen mezelf lieg. Het heeft mijn programmeren eigenlijk verbeterd. Vroeger kwam ik weg met kleine leugens zoals "oh die verandering zou op dit moment onmogelijk zijn", dan zegt mijn ego "uh nee, we zijn gewoon te lui. We zouden het hele systeem nu modulair kunnen maken", en op dat moment ben ik nerd-sniped door mijn eigen ego. Het is een vreemd zelfvoldaan soort eerlijkheid.