President Trump heeft zojuist de oorlog verklaard aan de vastgoedbezitters op Wall Street. Op 7 januari kondigde hij een maatregel aan om institutionele investeerders te verbieden eengezinswoningen te kopen. Er is een groot probleem met dit plan. De Aannames: Iedereen gelooft dat als we "de Corporaties" uit de markt zetten, de huizenprijzen eindelijk zullen instorten en de Amerikaanse Droom weer betaalbaar zal zijn. Het klinkt logisch. Het voelt als gerechtigheid omdat het lijkt alsof dit voor het welzijn van de kleine man is. De Werkelijkheid is dat we deze film eerder hebben gezien, en het eindigt niet zoals je denkt: - Nederland: Verbod op investeerders om kopers te helpen. Het resultaat: Het aanbod van huurwoningen verdween, de huren stegen en buurten gentrificeerden daadwerkelijk sneller. - Canada: Verbod op buitenlandse kopers om de betaalbaarheid te verbeteren. Het resultaat: Het had vrijwel geen impact op de prijzen, en de overheid overweegt nu om het terug te draaien. - Atlanta, Georgia: Verbod op "build-to-rent" gemeenschappen. Het resultaat: De huizenprijzen bleven stijgen terwijl het aanbod van woningen stagneerde. Waarom blijft dit falen? Omdat Wall Street slechts ongeveer 1,6% van de huurwoningen bezit. Ze zijn niet de markt. Ze zijn een afrondingsfout. Ze controleren de prijzen nauwelijks, maar ze beïnvloeden WEL het aanbod. Door hen te verbieden, lossen we het probleem niet op. We verwijderen gewoon kapitaal dat nieuw aanbod creëert, terwijl we de echte schurken negeren: bestemmingsplannen, rentetarieven en vergunningkosten. Dit beleid is een "feel good" valstrik die de woningen eigenlijk duurder kan maken voor de mensen die het probeert te helpen. In de post van vandaag heb ik de gegevens uiteengezet over waarom dit verbod averechts zal werken, en heb ik een 7-Puntenplan voorgesteld dat de huizenprijzen daadwerkelijk zou verlagen: