Ik heb een haat-liefdeverhouding met het internet. Aan de ene kant verbindt het ons, leert het ons en vermaakt het ons. Aan de andere kant is het een uitlaatklep voor menselijke woede. Menselijke woede is lelijk en kan erg wreed lijken, maar het komt eigenlijk voort uit pijn, angst en machteloosheid. Woede, zelfs als deze verkeerd gericht is, voelt versterkend aan. Online woede voelt op dat moment verbindend, maar het is vluchtig en uiteindelijk isolerend op de lange termijn. Ik keur het niet goed. Ik vraag me gewoon af of het mogelijk is om het te veranderen. Zullen we als collectief hier ooit overheen groeien? Gewoon vragen van een klein mens…

Als we ook geen internet hadden om ons op te winden, hoe zouden we dan onze gevoelens uiten? Op een gezondere manier of zouden mensen veel vaker door het lint gaan?