Ingenieurskunst is de hoogste vorm van kunst Hieronder, een 60 jaar oude Class 37 locomotief die gisterenmiddag de topografie van de Schotse Hooglanden streelt. Er zijn mensen die denken dat kunst betekent het schilderen of tekenen van deze dingen, daar zit enige waarheid in. Maar deze dingen tekenen voordat ze zelfs bestaan, is hoe ingenieurs ze ontwerpen. Ingenieurskunst betekent de creativiteit hebben om het ding te verbeelden en het uit te tekenen voordat het bestaat, en ook de vastberadenheid hebben om het daadwerkelijk te bouwen, niet als een dode ornament, maar als een levend ding dat het leven van echte mensen verbetert. Je kunt dan genieten van de voldoening dat je het hebt gecreëerd. Je creëert deze dingen niet uit het niets, maar uit je eigen inspanningen. Als iemand later langskomt en een mooi schilderij van jouw werk maakt, is dat geweldig. Maar dat is niet de hoogste vorm van kunst (en dat weten we allemaal, om eerlijk te zijn). Spoorlocomotieven zijn uitgevonden en ontwikkeld in Groot-Brittannië, een deel hiervan is te danken aan de diverse geologie van de Britse Eilanden die een oude opgetilde geologische uitsteeksel vormen dat agressief is geërodeerd door zowel de Noord-Atlantische Oceaan als herhaalde ijstijdgletsjerwerking. Maar het was vooral te danken aan de vindingrijkheid en vasthoudendheid van de mensen die het voor elkaar kregen. Al het modernisme (dat is gebouwd op industriële mechanisatie) vloeit voort uit deze heuvels en de mensen die daar toen leefden. Er is iets diep spiritueels aan het rijden met een trein door deze heuvels. In één opzicht was de eerste locomotief een glorified kampvuur op wielen, in een ander opzicht was het onze eerste stap naar de sterren.