"Vandaag heb ik een moment meegemaakt dat me aan het denken zette. Ik ontmoette @TateTheTalisman in de binnenplaats van het Dârvari-klooster. Maar dat was niet het meest krachtige; het was de reactie van de abt Arsenie: op het moment dat hij hem zag, omhelsde hij hem. Simpel. Natuurlijk. Zonder aarzeling. Na de dienst stopte de priester en vroeg of hij nog bleef. Toen Tristan en zijn vriend (die Roemeens sprak) zeiden dat ze van plan waren te vertrekken, was het antwoord onverwacht: "Blijf nog een half uur." Niet als een formaliteit. Als een uitnodiging. Priester Arsenie is een zeldzame priester: diep geworteld in de realiteit, hedendaags, met levendige, directe preken die voor iedereen begrijpelijk zijn. Hij dient met een authentieke toewijding aan mensen, aan de liefde voor de naaste, aan Christus, aan de Kerk en aan het christendom. Het feit dat hij wilde praten met Tristan zegt op zich al iets. Ik ken Tristan Tate en priester Arsenie niet goed. Maar ik weet wat ik heb gezien. En ik weet ook dat Tristan de hele dienst heeft bijgewoond — van 's ochtends tot het einde, rond 13:00 uur. Persoonlijk vroeg ik vandaag priester Arsenie om een omhelzing. Hij bood het me met veel warmte aan en, grappend, zei hij dat "het maar een week houdt" en dat hij het leuk zou vinden om ons volgende zondag weer te zien. Kleine gebaren zeggen soms meer dan grote toespraken. Dit beeld — een controversieel man, een diep priester en een volle kerk — zegt me veel. Over mensen. Over geloof. Over hoe eenvoudig het is om van een afstand te oordelen en hoe gecompliceerd de realiteit is wanneer je het zelf ervaart. Ik verdedig niemand. Ik veroordeel niemand. Ik geef geen oordelen. Ik stel alleen een vraag: Wat zegt dit beeld eigenlijk over ons, over geloof en over hoe de publieke opinie functioneert?" Costin Dendea FB