Çoğu kişi Richard Feynman'ın IQ'su nedeniyle bir dahi olduğunu düşünüyor, ancak lisede yapılan bir IQ testi puanını yaklaşık 125 civarında gösterdi—etkileyici, ama beklenenden çok daha düşük. Onu gerçekten farklı kılan şey, çok erken dönemde geliştirdiği bir alışkanlıktı: metabiliştif anlayışı izlemek. Çocukken babası ona bir ismi bilmek ile şeyin kendisini anlamanın farkını fark etmeyi öğretti. Feynman kuşları gözlemlediğinde, babası ona sadece kuş olarak etiketlemeyi öğrenmenin önemli olmadığını öğretti. Önemli olan onların nasıl yaşadığını, nasıl davrandığı ve nedeniydi. Bu ders aklında kaldı. Öğrenci iken, Feynman açıklama basit göründüğünde şüphelenmeye başladı ama mantığı kendisi yeniden kuramıyordu. "Açık" veya "gösterilebilir" gibi ifadeler ona güven vermiyordu; Bunun yerine kırmızı bayraklardı. Modern bilişsel bilim, bunun neden önemli olduğunu açıklar. Aşinalık, akıcılık denen şeyi üretir ve akıcılık genellikle anlayışla karıştırılır. İnsanlar en güvenli hissederler tam da anlayışları en zayıf olduğunda. Feynman, özgüveni kendisini incelenecek bir şey olarak görmeyi öğrendi. Onun için kafa karışıklığı bir başarısızlık değildi—tanı bilgisiydi. Bu alışkanlığı kendiniz geliştirmenin pratik bir yolu, çalışmanın ortasında durup, fikri orijinal terimleri kullanmadan açıklayıp açıklayamayacağınızı sormaktır. Açıklamanız nerede bozulursa, anlayışınızın gerçek sınırı budur.