"Başarmak" acı bir gerçeklik, "bildiğiniz her şeyden" vazgeçmektir Gerçek şu ki, en çok kaçış değil, artan sayı. Dopamin. Bir anlamda oyun. Gerçeklik senin başardığını fark ettiğinde. Birçok kez merak ediyorsun, peki şimdi ne olacak? Tabii ki bir şeyler dene. Yeni hobilerde eğlence buluyorsun. Seyahat ediyorsun. Kendin hakkında çok şey öğrenirsin. Ama aynı zamanda bunun bazı takasları da var. Çevrendekilerin çoğu aynı durumda değil. Yani o "şimdi ne olacak" oyununda sana eşlik edecek çok az kişi var Bu alandaki arkadaşlarım bunu başardı. Bir bakıma başardım. Ve çok konuşuyoruz, şimdi ne olacak. Çoğunun hayatında sahip olacağından çok şeyin var. Ama sana amaç veren şey, o durumu korumak için birçok kez pes etmek zorunda kaldığın ve rehavetin ortaya çıktığı. Sıkıntı çok yüksek. Dünyanın en nadir varlığı olan zamanla ne yapacağını düşünmeye çalışırken başka bir günün sönük sesi. Bu ve daha uzun bir makale yazmayı defalarca düşündüm ama bunun sevdiklerimi endişelendirebileceğinden endişeleniyorum çünkü bu bir gerçek. Saatlerce oturup bunun gerçekten ne anlama geldiğini merak ediyorsun, çünkü oyuna olan sevgi seni oraya götürdü, ama "oyun"da kalmak, seni büyük olasılıkla baştan başa götürür ve bir gün geçeceğine yemin ettiğin o ilk coşku günlerinin peşinden giderken. Bunun için gerçekten bir cevabım yok. ...