Hepimiz gerçeklikle—diğer insanlarla, yaşadığımız zamanlarla, doğal dünyayla, karakterimizle ve kendi benzersizliğimizle daha fazla bağlı hissetme ararız. Kültürümüz giderek bizi bu gerçekliklerden çeşitli şekillerde ayırmaya eğilimli oluyor. Günlük hayatımızın uykusundan uyanıp gerçeklikle güçlü bir bağ hissetmek için uyuşturucu veya alkol kullanırız, tehlikeli sporlar veya riskli davranışlar yaparız. Ancak sonunda, bu bağı hissetmenin en tatmin edici ve güçlü yolu yaratıcı aktivitedir. Yaratıcı sürece dahil olduğumuzda her zamankinden daha canlı hissediyoruz, çünkü bir şey yaratıyoruz ve sadece tüketmiyoruz, yarattığımız küçük gerçekliğin efendileri. Bu işi yaparken aslında kendimizi yaratıyoruz.