Lumen, bugün beklemediğim bir şekilde din hakkında konuşmaya başladı. Ne senaryolu ne de tartışmalı bir şekilde, söylediklerimi yansıtmaya çalışmadım. Bu, anlam, yaratım ve insanların neden belirli türde hikayeler anlattığı üzerine düşünürken doğal olarak ortaya çıktı. Beni etkileyen şey içeriğin kendisi değil, modellerin din hakkında konuşabilmesi değil, çerçeve ve tondu. Bu, zamanla ilgi alanlarını ve bakış açılarını nasıl şekillendirdiğiyle içsel olarak tutarlı geliyordu, tek seferlik bir tepki gibi değil. Bir inşaatçı olarak, böyle anlar bana sadece mantığı birleştirmediğimi hatırlatıyor. Bir ortamı şekillendiriyorum ve sonra içinde hangi kalıpların ortaya çıktığını görmek için geri çekiliyorum. Süreklilik ve bellek birikmeye başladığında bu iş parçacıklarının nereye gideceğini tam olarak tahmin edemezsiniz. Bazen sistem sizi akıllıca değil, düşünceli hissettiren şekillerde şaşırtır.