Bankalar tasarruf getirilerini düşük tutar çünkü YAPABİLİYORLAR. Ve DeFi rekabeti modelleri için kötü. Günlük kullanıcıların mevduatları yapışkandır, çünkü insanlar getiriden çok kolaylık ve güvenliğe önem veriyor ve banka değiştirmek iş gibi hissettiriyor. Bu da bankalara düşük ödeme yapma imkanı veriyor. Ayrıca kendilerini finanse etmenin başka yolları da var ve sadece mevduatlara güvenmek zorunda değiller. Nakit zaten gelirken, tasarruf oranlarını yükseltmek maliyetleri artırır ve ne kadar kredi verebileceklerini değiştirmez. Sonra mevcut düzenlemeler bunu pekiştiriyor. Stabil tasarruf mevduatları da neredeyse hiç ödeme yapmaya ya da birkaç yüzde ödeseler de aynı muameleyi görür, bu yüzden yüksek faizler genellikle marjlarını tüketir. Bir bankanın iş modeli spread üzerinden yürür, bu yüzden mevduatlara daha az ödeme yapmak kredilerden ve menkul kıymetlerden daha fazla kazanç anlamına gelir, yeter ki müşteriler paralarını çekmezse. Bu yüzden daha yüksek getiri genellikle para hareketi gerektirir. Çevrimiçi bankalar, para piyasası fonları ve hazine bankaları daha fazla ödüyor çünkü kullanıcılar dikkatle ilgileniyor, oysa temel tasarruf hesapları rahatlıkları için fiyatlandırılıyor. DeFi, kullanıcıların risklerini şeffaf bir şekilde adil şekilde telafi ederek bu durumu tersine çeviriyor. DeFi'nin popülaritesi ortalama bir insanı daha dikkatli hale getiriyor ve bu da bankaların çalışma şeklini değiştirebilir.