İnsanlığın Kör Noktası Rasyonelliğimizi fazla abartıyoruz çünkü bunu araç yaratma yeteneğimizle ilişkilendiriyoruz. Kendimizi karmaşıklık ürederken izliyoruz ve arkasındaki zihnin net, disiplinli ve kendi kendini yöneten biri olması gerektiğini varsayıyoruz. Araç yapımı, içsel kontrolün bir vekili haline gelir. Bu korelasyon yanlış. Araç yapımı dış bir yetkinlik olarak görülür. Akılcılık, içsel bir kısıtlamadır. Biri gücü genişletir. Diğeri ise gücün kötüye kullanımını sınırlıyor. Araçları elimden alırsanız, geriye hayatta kalma baskılarıyla şekillenen biyolojik bir sistem kalır. Davranışların çoğu anlaşılmadan önce başlatılır. Bilinçsizce, otomatik, duygusal, dürtüsel hareket ederiz, sonra anlatırız. Anlatım, olaydan sonra tutarlılık yaratır ve tutarlılık niyet olarak karıştırılır. Bir zihin, dürtüyle yönlendirilirken açıklamada harika olabilir. Ölçek bunu medeniyet sorununa dönüştürüyor. Statü, korku, taklit ve ödül peşinde koşma insan alt tabakasına hakim olduğunda, bu alt tabakanın üzerine inşa edilen sistemler aynı güçleri güçlendirir. Aletler operatörü düzeltmez, araçlar operatörün sonuçlarını artırır. Bu kadar kibirli olmasaydık, kendini tanıma, bakış açısı ve berraklığı ilerlemenin ilk katmanı olarak görürdük. ...