2001'de lise okurdum ve üzgünüm ama gerçekten oldukça iyiydi. O yaz Avrupa'ya bir müzik gezisi / müzik programı için gittim. Cep telefonum ya da e-posta adresim yoktu, en azından hiç kontrol ettiğim bir adresim yoktu, her birkaç günde bir ailemi farklı bir ev sahibi ailenin evinden bir çağrı kartıyla arıyordum. Bazen ailem orada olmazdı ve ben de bir telesekreterde küçük bir bantla mesaj bırakırdım. Kendimi evden uzak hissediyordum ama geriye dönüp baktığımda, belki o zamandan beri hiç yaşamadığım ya da belki de bir daha asla olmayacağım kadar uzak hissettiğimi düşünüyorum. E-posta yok, cep telefonu yok. Sanırım hayatımda bunu asla yaşayacağım. Gençliğinizin geçmişini doğru hatırlamak zor. Duygularınızı hatırlıyorsunuz ama bunlar dönemin tam olarak doğru temsilleri olmayabilir. Aslında, çoğu zaman öyle değiller. Yine de, gerçeği olabildiğince çok görmeye çalışıyorum ve objektif olmakta oldukça iyiyim, büyük konularda - lise için iyi bir zamandı. İnternette bu kadar çok şeyi suçlamaktan nefret ediyorum, özellikle de hayatımın ve fırsatlarımın çoğu internet sayesinde mümkün olduğu için, ama ben yetişkinim, çocuk değilim ve internet ile akıllı telefon çocukların hayatını gerçekten çok daha kötü hale getirdi, burada da bundan bahsediyoruz. Bu, birçok şeye damlayan gerçekten büyük bir fark. O dönemin "iyimser" ya da belki de sadece "normal" hissettirdiği şeyler, her şeyden çok akıllı telefonun yokluğuyla ilgili. Genel olarak akıllı telefon bizi olması gerekenden daha mutsuz yapıyor. Nostaljik değilim çünkü liseyi de çok seviyordum. Gerçek şu ki, liseden biraz nefret ediyordum. 16 yaşıma geldiğimde üniversiteye gitmeye hazırdım. Yine de oldukça iyiydi. Hayır, 2000'lerin başı mükemmel değildi. Onlar dünyanın altın çağı değildi. Evet, tabii ki her zaman sorunlar bulabilirsiniz ve bugün muhtemelen daha iyi olan bazı şeyler vardır, ama genel olarak lise için oldukça iyi bir zamandı. Her şeyi "akshually" olarak kullanmayı seven ve korkunç bir zamanmış gibi davranmak için birçok şeyi işaret eden insanlar olduğunu biliyorum, ama bunların hepsi saçmalık. Mükemmel bir zaman değildi ama güzel bir zamandı. Daha çok şey doğruydu, özellikle büyük şeyler. Ve önemli olan da bu.