Ticarette söylenen tüm saçma sözler arasında, aslında sevdiğim bir tane var: Eğer mütevazı değilsen, piyasa seni alçakgönüllü yapar. Sadece kötü bir takasla para kaybetmek ya da bir patlamaya karışmak değil. Farklılığın kalbinize ulaşıp bildiğinizi sandığınız her şeyi çarpıtmasıdır. Kötü kararlar yeterince sık ödüllendirilir ki içgörü gibi hissettirmeye başlar, iyi kararlar ise o kadar sık cezalandırılır ki, hiçbir şeyi anlayıp anlamadığınıza şüphe etmeye başlarsınız. Genellikle, piyasa sizi bir kez yanlış olduğunu kanıtlayarak alçakgönüllü göstermez, ama bunu da kesinlikle yapabilir. Genellikle, doğru ve yanlışın gerçekten önemi olup olmadığını sorgulatarak bunu yapar. Birinin kitaptaki her hatayı yapıp kârla ayrılmasını izlersin, özenle mantıklı tutumların yavaş yavaş tükeniyor ve bir anda kurduğun disiplin batıl inanç gibi geliyor. İşte o zaman alçakgönüllülük artık pratik ettiğiniz bir erdem olmaktan çıkıp teslim olduğunuz bir zorunluluk haline gelir, çünkü alternatif olarak, varyasyonun gürültünün sinyal olduğuna, şansın ise beceri olduğuna sizi ikna etmesine izin vermektir. Sonunda piyasa sizi o kadar sarsıyor ki, alçakgönüllü olmayı bırakıp alçakgönüllü olmaya ihtiyaç duymaya başlıyorsunuz.