Adamım, internette babalık konularının çılgınca gittiğini hep unutuyorum... Çok fazla zalimlik alıyorum ama bazıları adil oluyor. Birçok kişi terapiste ihtiyacım olduğunu söylüyor ama aslında bu terapistten çok daha iyi. Acımasız, hızlı, özlü ve özgür—bir nefret eden haklı olduğunda kemiklerinde hissedersin, değilse ise görmezden gelirsin. Aslında, verilen yanıtlar son derece aydınlatıcı oldu. İşte savaşın yanıtlarımda adil ve tutarlı görünen şeylerin özeti: 1. Muhtemelen bir dopamin sorunu vardır. Muhtemelen telefonda bir sorunum var. Noel/Yeni Yıl için çalışmayı bırakmaya çalıştım ve biraz depresyona girdim. Burada daha derin bir sorun var. 2. Birçok kişinin sabah 9'daki saati dürtmesi komik. Tabii ki tatilde bir cumartesiydi ama bu bahane değil; Küçük çocuklara sahip olmak gerçekten erken uyanmayı gerektiriyor, bunu yaptığımda her şeyin daha iyi gittiğini fark ettim. Eşim çocuklarla erken uyanıyor, ben genellikle akşamları çalışıyorum ama yine de daha güçlü olmalıyım ve her gün daha erken kalkmağım gerekiyor. Bu, hikayemde saklanan en yüksek etkili hemen çözüm olabilir ve bunu fark etmek için birkaç kişinin benimle dalga geçmesi gerektiğini düşünüyorum. 3. İnsanlar, kendi duygularım ve ruh halimle bu kadar ilgilenmemem gerektiğini söylemekte haklı. Kendi kafamda çok fazla yaşıyorum; Bu gerçekten erkeklik dışı ve yakışmaz. Sadece giderek daha sertleşmeli, daha odaklanmalı olmalıyım ve her an nasıl hissettiğimi ya da ne istediğimi umursamamalıyım. Uzun vadede işim ve ailem için yeterince net bir vizyona sahip olmalıyım ve bunu her gün gerçeğe dönüştürerek kendimi yok etmeliyim. Bir şeyin bir anda nasıl hissettirdiği kimin umurunda? Tek bir konuda tavizlemeyeceğim. Her zaman dürüstce, halka açık bir şekilde, istediğim her şey hakkında yazacağım. Eğer hiç incitmeyen ya da kötü görünen bir şey yazmıyorsan, gerçek bir yazar değilsin ve yargıların benim için hiçbir anlam ifade etmiyor. Babamın 20 yıl önceki yazılarını bulsam ve orada iniş çıkışları hakkında dürüst hikayeler varsa, sadece kendini iyi göstermeye çalışmadığı, babalığı dürüstçe ve düşünceli bir şekilde anlamaya çalıştığı ham şeyler vardı—ona daha fazla saygı duymamı sağlayacak neredeyse hiçbir şey yok. Bunu anlayamıyorsan, lütfen şimdi beni engelle, çünkü birbirimize asla söyleyecek bir şeyimiz olmayacak.