To rocznica śmierci mojej matki z powodu raka i dzisiejszy trening Achilles jest jej hołdem. W ostatnich miesiącach życia mamy, byłem, jako samotny kawaler, jej głównym opiekunem. W pierwszych dniach, gdy była jeszcze na tyle silna, by poruszać się po domu, podążała za mną jak szczeniak. Jak w wielu relacjach rodzinnych, moja matka i ja mieliśmy wiele bagażu, a ja czułem się urażony tym, że muszę się nią zajmować. Jednak przez te miesiące znaleźliśmy nasze małe sposoby na nawiązanie kontaktu; był to okres odwilży. Spacerując po plaży, grając w wiele rund pasjansa na kanapie, czy oglądając wspólnie program Disneya z 1957 roku "Zorro". Nawet zacząłem czuć więź podczas codziennego przygotowywania jej posiłków (zaspokajając jej pragnienie frytek), nalewania herbaty, wkładania lodu do jej kubka. Ale być może największy przełom nastąpił pewnej nocy, gdy w końcu otworzyłem się przed nią i podzieliłem się z nią problemami, które miałem z moją dziewczyną. Relacje były strefą zakazaną; zbyt osobistą, by dzielić się z kimś, z kim nie czułem się związany; zbyt wrażliwą i intymną. Siedząc przed nią tej nocy, miałem wrażenie, że podszedłem do krawędzi klifu i spojrzałem w otchłań nieznanego. Mogłem pozostać bezpieczny i zachować te osobiste szczegóły dla siebie lub mogłem się pochylić i skoczyć. Gdy stałem na krawędzi, mój żołądek się skręcał, a w moim wnętrzu toczyła się walka o intymność. Ale skoczyłem. Z zewnątrz nie było to nic wielkiego. Ale dla mnie miało to symboliczne znaczenie. Gałązka oliwna. Ponowne połączenie jakiejkolwiek nici, która została zerwana wiele lat temu. A ona odpowiedziała tak, jak można się było spodziewać, jako matka dająca swojemu synowi porady dotyczące randek, których nigdy nie miała okazji dać, gdy dorastałem. Gdy wspominam te ostatnie miesiące, były to zarówno najtrudniejsze czasy, jak i najbardziej cenione. Szczerze mówiąc, wierzę, że te ostatnie miesiące mogły być jednymi z najszczęśliwszych mamy… szansą na bycie po prostu mamą, spędzającą czas z dziećmi. Kocham cię, mamo. Tęsknię za tobą. Trening "Achilles" jest inspirowany przez @rektdiomedes. Daj mu follow! Dzisiejszy wysiłek: 2 mile, plecak 25lb, hantle 45lb. Czas to 1 godzina i 22 minuty bólu.