Het is de eerste verjaardag van het overlijden van mijn moeder aan kanker en de Achilles-workout van vandaag is ter ere van haar. In de laatste maanden van mama's leven was ik, een alleenstaande bachelor, haar belangrijkste verzorger. In de vroege dagen, toen ze nog sterk genoeg was om rond het huis te bewegen, volgde ze me als een puppy. Zoals bij veel familiebanden, hadden mijn moeder en ik veel bagage, en ik voelde me vaak gefrustreerd door de inbreuk. Maar in de loop van de maanden vonden we onze kleine manieren om weer contact te maken; het was een periode van ontdooiing. Wandelen op het strand, veel rondes solitaire spelen op de bank, of samen de Disney-show "Zorro" uit 1957 kijken. Ik begon zelfs verbinding te voelen tijdens het dagelijks bereiden van haar maaltijden (haar verlangens naar frietjes bevredigen), haar thee inschenken, ijs in haar kopje doen. Maar misschien kwam de grootste doorbraak op een avond toen ik eindelijk openhartig tegen haar was en vertelde over de problemen die ik had met mijn vriendin. Relaties waren een taboe; te persoonlijk om te delen met iemand met wie ik me niet verbonden voelde; te kwetsbaar en intiem. Terwijl ik die avond voor haar zat, was het alsof ik naar de rand van een klif was gelopen en in een afgrond van het onbekende keek. Ik kon veilig blijven en die persoonlijke details privé houden of ik kon naar voren leunen en springen. Terwijl ik op de rand stond, draaide mijn maag zich om terwijl er een strijd om intimiteit binnenin woedde. Maar ik sprong. Van de buitenkant gezien was het niet het grootste wat er ooit is gebeurd. Maar voor mij was het symbolisch. Een olijftak. Een herverbinding van welke draad dan ook die zoveel jaren geleden was doorgesneden. En ze reageerde precies zoals je zou verwachten, als een moeder die haar zoon de datingtips geeft die ze nooit de kans heeft gehad om te geven toen ik opgroeide. Als ik terugkijk op die laatste maanden, waren het zowel de moeilijkste tijden als de meest gekoesterde. Om eerlijk te zijn, geloof ik dat die laatste maanden misschien wel de gelukkigste van mama waren... de kans om gewoon een moeder te zijn die tijd doorbrengt met haar kinderen. Ik hou van je, mama. Ik mis je. De “Achilles” workout is geïnspireerd door @rektdiomedes. Volg hem! De inspanning van vandaag: 2 mijl, 25lb rugzak, 45lb dumbbells. De tijd was 1 uur en 22 minuten van pijn.