Weryfikacja dostępności danych natywnych dla Bitcoina w ultra-niskiej latencji środowisku L2 @megaeth , @risechain , @nubit_org W kontekście blockchaina, termin ultra-niska latencja lub rzeczywistość oznacza nie tylko szybkie odczucie prędkości, ale także strukturę, która konsekwentnie dostarcza wykonanie, odpowiedzi i odzwierciedlenie stanu szybciej niż granice percepcyjne człowieka. Nowo powstałe systemy warstwy 2 o wysokiej wydajności są projektowane z założeniem opóźnienia wykonania na poziomie milisekund i bardzo wysokiej przepustowości, a w tym procesie oddzielanie warstwy wykonawczej od warstwy weryfikacyjnej stało się powszechne. W takim środowisku dostępność danych pełni rolę podstawy, która umożliwia każdemu weryfikację przejścia stanu, a nie jest bezpośrednim czynnikiem wpływającym na prędkość. Systemy L2 w czasie rzeczywistym stosują techniki, które pozwalają na wcześniejsze wykonanie transakcji przed całkowitym włączeniem ich do bloku lub dzielą blok na bardzo małe jednostki, aby ustalić kolejność. Dzięki temu użytkownicy mogą niemal natychmiast zobaczyć wyniki, ale kryptograficznie zakończona weryfikacja odbywa się znacznie później. W tej strukturze warstwa dostępności danych musi zapewnić, że wystarczająca ilość danych zostanie ujawniona w określonym czasie, aby umożliwić weryfikację, a w przypadku wystąpienia opóźnień lub ukrycia, uczestnicy systemu muszą polegać na uczciwości sekwencera przez ten czas. Dostępność danych natywnych dla Bitcoina to podejście, które stara się dostarczyć tę funkcję weryfikacyjną bezpośrednio w oparciu o blockchain Bitcoina. Bloki Bitcoina są generowane średnio co około 10 minut, a pojemność danych, które można w nich umieścić, jest ograniczona. Ta struktura zapewnia wysoką ekonomiczną bezpieczeństwo i silną odporność na cenzurę, ale ma wyraźny górny limit pod względem częstotliwości publikacji danych i przepustowości. W rezultacie dostępność danych oparta na Bitcoinie zakłada przepustowość na poziomie kilku kilobajtów na sekundę i minimalne opóźnienie potwierdzenia wynoszące co najmniej kilka minut. W środowisku L2 w czasie rzeczywistym, podczas gdy opóźnienie wykonania wynosi zaledwie kilka milisekund, potwierdzenie dostępności danych zajmuje więcej niż kilka minut, co prowadzi do ekstremalnego wydłużenia czasu między wykonaniem a weryfikacją. W tym czasie użytkownicy nie mogą niezależnie weryfikować stanu ani bezpiecznie odzyskiwać aktywów, a także nie mogą natychmiast sprawdzić, czy dane zostały faktycznie opublikowane. Oznacza to, że efekt minimalizacji zaufania opartego na weryfikacji, który pierwotnie zamierzano osiągnąć przez warstwę dostępności danych, jest znacznie opóźniony. Systemy implementujące dostępność danych natywnych dla Bitcoina stosują dodatkowe mechanizmy, takie jak konsensus komitetu, próbkowanie danych i okresowe zakotwiczenie w Bitcoinie, aby złagodzić te ograniczenia. Jednak te metody nie mogą zapewnić krótkiego opóźnienia weryfikacji wymaganych przez środowisko wykonawcze w czasie rzeczywistym, chyba że zmienią prędkość przetwarzania samego Bitcoina i cykl generowania bloków. Fakt, że w przypadku wystąpienia ukrycia lub opóźnienia danych potrzeba co najmniej jednego bloku, aby jednoznacznie ocenić i zareagować na sytuację, pozostaje niezmienny. W aplikacjach, które są ekstremalnie wrażliwe na opóźnienia, takich jak transakcje o wysokiej częstotliwości czy gry w czasie rzeczywistym, te cechy stają się jeszcze bardziej oczywiste. W środowisku, w którym występuje wiele transakcji w krótkim czasie, przestrzeń blokowa Bitcoina nie jest w stanie pomieścić popytu na dostępność danych, a opóźnienia w weryfikacji zakłócają normalne działanie aplikacji. Z drugiej strony, w aplikacjach, w których częstotliwość transakcji jest stosunkowo niska, a bezpieczeństwo końcowego rozliczenia jest ważniejsze, dostępność danych oparta na Bitcoinie może pełnić pewną rolę. Podsumowując, w ultra-niskiej latencji środowisku L2, dostępność danych natywnych dla Bitcoina ma strukturalne ograniczenia związane z opóźnieniem weryfikacji i przepustowością. Bitcoin zapewnia silne bezpieczeństwo i niezawodność, ale z powodu swoich cech projektowych nie nadaje się do użycia jako warstwa dostępności danych zakładająca wykonanie w czasie rzeczywistym. W systemach L2 w czasie rzeczywistym, dostępność danych natywnych dla Bitcoina pełni rolę pomocniczego punktu odniesienia, który jest wolniejszy, ale bardziej bezpieczny, niż główny środek weryfikacji wspierający wykonanie, co potwierdzają dotychczasowe obiektywne analizy.